Raceverslag 9 : de kaarten zijn geschud

Afgelopen zaterdag stond de 9e OW Cup race van het seizoen op het programma.

Met de vroeggeboorte van onze dochter anderhalve week geleden was mijn voorbereiding op deze wedstrijd alles behalve goed. Pas 2 dagen voor de wedstrijd  besloot ik om te gaan racen. Met nog een paar races te gaan in het kampioenschap is het nood zaak om hier vandaag een resultaat neer te zetten na de 0 score in Oschersleben.

Met een koude nacht achter ons, met lokaal zelfs vorst aan de grond, besloot ik de 1e kwalificatie rustig aan te doen en het tempo rustig op te bouwen.

Ook wilden we voor de 1e kwalificatie dezelfde tandwielverhouding proberen als waar we in Duitsland mee hadden gereden. Dit bleek overigens geen succes en na Q1 besloten we weer terug te stappen op de oude ‘aanbevolen’ tandwielverhouding. Ook de voorvering , waar in Duitsland wat aanpassingen aan werden gedaan werd teruggezet naar de oude set-up. 

Q2: Waar in Q1 het asfalt nog behoorlijk koud was konden we in Q2 al spreken van een aangenaam zonnetje en een opwarmend circuit.  Dit was voor mij ook een teken om het tempo te gaan opvoeren. Ik begon Q2 goed en zette direct  enkele 1.55’ers op de klok. Voor mij was het zaak om tijdens deze Q2 in de buurt te komen van de 1.53. Dit zou een goede uitgangspositie geven voor de race s’middags.

Met nog 11 minuten te rijden in Q2 gaat het fout. Ik rem aan voor de haarbocht, pak de apex , en ga op het gas. Wanneer ik de bocht al ‘door’ ben, verlies ik uit het niets ineens de voorkant. De motor glijdt onder me vandaan de grindbak in. Via de curbstones, kom ik uiteindelijk na een perfect uitgevoerde koprol tot stilstand in de grindbak. 

Eenmaal bij het medisch centrum op het circuit merk ik dat er iets kraakt bij mijn ribben, er zit iets niet helemaal lekker meer. Na de eerste opvang wordt er een dokter bijgehaald omdat er getwijfeld word of mijn ribben gebroken zijn. Ondanks de adrenaline begin ik behoorlijk last te krijgen. Mijn ribbenkast en mijn ruggengraat worden gecontroleerd , en er wordt naar mijn longen geluisterd. De dokter komt tot de conclusie dat er ‘waarschijnlijk’ niets gebroken is en verklaard me wedstrijdfit. Eenmaal op de paddock bekijken we de motor. De schade lijkt gelukkig mee te vallen, echter hebben we een aantal cruciale onderdelen niet op reserve waardoor we snel tot de conclusie komen dat er niet geracet kan worden vanmiddag. Een flinke domper. Ook wordt er gezocht naar de oorzaak van de valpartij. Beelden worden teruggekeken bij de race control. Deze wordt helaas niet gevonden… merkwaardige valpartij dus… en helaas was ik niet de enige vandaag. De hele dag was er al sprake van extreem veel valpartijen…  afijn.. 

Met deze 0 score moeten we definitief afscheid nemen van de titel in de SportCup 600. De opgave was al groot , maar is nu onmogelijk geworden. Met een huidige 5e plaats in het kampioenschap moet ik me voor de laatste 3 races volledig concentreren op de 3e plaats. Dit is haalbaar, maar hiervoor zal alles uit de kast gehaald moeten worden! 

De volgende race is op donderdag 4 oktober op het circuit van het Belgische Zolder. De laatste finale races zijn een week later in Assen , op 13 oktober! Hier zal alles beslist  worden! 

Met dit vooruitzicht krijgen we een drukke periode voor de boeg. Ik moet zo snel mogelijk weer fit worden en herstellen van mijn gekneusde ribben en we moeten aan de slag om de motor weer 100% in orde te maken!!